NASZE PRZEDSZKOLE


  O nas

  Pracownicy przedszkola

 

 

 

 

      STRONA GŁÓWNA



Wydarzenia historyczne związane z odzyskaniem niepodległości
Tragedię narodu skazanego na nieistnienie rozpoczyna rok 1772, gdy Rosja, Prusy i Austria przystąpiły do I rozbioru Polski. Państwa te zmusiły posłów do uchwalenia zgody na zabór części ziem polskich. Posłowie, z tchórzostwa lub głupoty, zatwierdzili uchwałę. Tylko grupa Litwinów odważyła się zaprotestować. Wśród nich był Tadeusz Rejtan, poseł z Nowogródka. I choć światłe umysły rozpoczęły proces reform wewnętrznych w państwie, zakończonych uchwaleniem Konstytucji 3 Maja, w 1793 roku doszło do kolejnego rozbioru. Tym razem Polacy nie pozostali bierni, chwycili za broń.24 III 1794 roku na rynku w Krakowie Tadeusz Kościuszko ogłosił powstanie i jako naczelnik przejął władzę dyktatorską. 4.IV pod Racławicami stoczył pierwszą bitwę. Kosynierzy śmiałym atakiem zaskoczyli wroga i rozbili piechotę, rozstrzygając o powodzeniu bitwy. Na wieść o zwycięstwie i w Warszawie doszło do walk z Moskalami, które zmusiły agresora do opuszczenia stolicy. Zwycięstwo nie było trwałe, po Racławicach przyszła klęska maciejowicka, lecz pokazało, że w jedności narodu tkwi siła, a straceńczy gest Rejtana jest Polakom bliższy niż lojalizm Stanisława Augusta czy zdrada Potockiego i Branickiego.
W końcu października 1795 roku Rosja, Austria i Prusy podpisały porozumienie, na mocy którego Królestwo Polskie "obecnie i na zawsze uznane jest za nieistniejące". Państwa rozbiorowe poprzysięgły uroczyście, że nawet nazwę "POLSKA" na zawsze wymażą z historycznych dokumentów. Było kilka momentów, kiedy wydawało się, że ta przysięga zastanie dotrzymana.
Niecałe dwa lata po trzecim rozbiorze, w lipcu 1797 roku w miasteczku Reggio we Włoszech, gdzie stacjonowały wówczas słynne Legiony Polskie, dowodzone przez generała Jana Henryka Dąbrowskiego, powstała najbardziej znana pieśń: Mazurek Dąbrowskiego. Autorem słów był Józef Wybicki, poeta i współorganizator Legionów. W tej prostej żołnierskiej piosence wyraził to, o czym myśleli Polacy - Polska nie umarła, bo żyją Polacy, na gwałt trzeba odpowiedzieć gwałtem, odbić szablą to, co zabrała obca przemoc, brać przykład z Bonapartego, u jego boku walczyć za ojczyznę. Napoleon nie spełnił oczekiwań Polaków, którzy kolejny raz pozwolili, by nadzieja zawładnęła ich sercami. Z tą nadzieją walczyli i umierali na polach bitewnych całej Europy.
Na mocy uchwały Kongresu Wiedeńskiego powstało Królestwo Polskie, a nowa konstytucja zapewnić mu miała niezależność. Niestety, car nie miał zamiaru jej przestrzegać. Wywołało to fale protestów, szczególnie wśród młodzieży. Zaczęły powstawać tajne organizacje. Jedna z nich zawiązała się w warszawskiej Szkole Podchorążych. Na czele spisku stanął porucznik Piotr Wysocki. Wieczorem 29 listopada 1830 roku nieliczna grupa spiskowców dokonała nieudanego zamachu na Belweder - siedzibę księcia Konstantego. Mimo tego jednak powstanie szybko rozprzestrzeniło się na inne tereny. Armia polska, mniej liczna od rosyjskiej, stoczyła szereg zwycięskich bitew, m.in. pod Stoczkiem i Wawrem. Niestety, brak wiary w ostateczny sukces, głównie wśród polskich generałów, zadecydował o klęsce powstania, które upadło w październiku 1831 roku.
Powstanie styczniowe to najtragiczniejszy zryw niepodległościowy Polaków w XIX wieku. Wybuchło nagle 22 stycznia 1863 roku. Było reakcją na brankę do wojska rosyjskiego, którą przeprowadzono na polecenie Aleksandra Wielopolskiego. Jednak zadania militarne, które stały przed powstańcami, przerosły ich możliwości. W walce nie brała udziału regularna armia, jak to miało miejsce w powstaniu listopadowym, lecz nieliczne i słabo uzbrojone oddziały partyzanckie. Stoczono wiele potyczek i mniejszych bitew. Większość z nich zakończyła się przegraną. Jedna z bitew stoczona została pod Ignacewem 8 maja 1863 r., którą upamiętnia pomnik z napisem: „Poległym na chwałę, żywym na otuchę”. Po upadku powstania styczniowego Polacy musieli czekać pół wieku na kolejną możliwość podjęcia walki o niepodległość.
Rok 1914, kończący okres pokoju w Europie, dla Polaków stał się i szansą i niezwykłą tragedią. I wojna światowa spowodowała walkę bratobójczą. Polacy mieszkający w zaborze rosyjskim musieli walczyć na rzecz Rosji; Polacy z zaboru niemieckiego i austriackiego walczyli po stronie przeciwnej. Niekwestionowanym bohaterem wydarzeń I wojny światowej był Józef Piłsudski - dowódca Pierwszej Brygady,  a następnie Naczelnik Państwa. To właśnie jemu - symbolowi bojownika o niepodległość Polski - Rada Regencyjna w Warszawie przekazała 11 listopada 1918 roku władzę wojskową, a następnie także cywilną. Tego dnia rozbrojono niemiecki garnizon w Warszawie, co stanowiło symbol uwolnienia Polski od znienawidzonego okupanta. 11 listopada 1918 roku w Compiegne pod Paryżem zostało podpisane zawieszenia broni między Niemcami, a mocarstwami zachodnimi.


    OSIĄGNIĘCIA UCZNIÓW


  Konkursy

  Sport